یکی از جذابیت های فیلم در این پیشفرض نهفته است که آنچه می بینیم واقعیت دارد. حتی در تماشای فیلم های تخیلی نیز به نحو ناخودآگاه این باور در ذهن ماست که این فیلم ها واقعی اند. اما آیا فیلم می تواند واقعیت را بازنما سازد؟ تحلیل این موضوع دیگر مقوله ای هنری نیست. بلکه به حوزه نقد و جامعه شناسی فیلم مربوط است. از اینرو، شاید مهمترین واژه کلید در جامعه شناسی هنر، مفهوم واقع گرایی باشد. چه نسبتی بین واقعیت اجتماعی و اثر هنری وجود دارد؟ این پرسش کلیدی جامعه شناسی هنر در تمام حوزه های هنری از ادبیات و نقاشی تا سینما و غیره است. منتقدان هنری نیز شاید متاثر از هژمونی بینش جامعه شناختی معاصر همواره دغدغه فهم واقع گرایی یا واقع نمایی در هنرها را پیدا کرده اند. در مقاله در آمدی بر واقعیت گرایی در سینمانوشته حسین پور ستار نه تنها در وب سایت آتی بان به نحو خلاصه ابعاد مختلف نحوه برخورد سینما و فیلم با مقوله واقع گرایی به نحو دقیق تحلیل شده است.